1. Boş olduğunu bildiyin halda təkrar-təkrar baxırsan.
-Nə məsələdi?
Əslində kimdən mesaj gözlədiyini də bilmirsən. Nə yazmasını, nə oxumaq istədiyini də bilmirsən. Amma tez- tez baxırsan o qutuya.
Qəmli bir mahnı dinləyərkən, ürəyinə gedən hər damardakı qanı soyudan bir musiqi duyarkən, səhər- səhər pəncərəndəki quşların səsinə oyanarkən kimi düşünəcəyini, kimin varlığına sevinəcəyini, ya da o notların səni hansı günlərə apardığını bilmirsən...
Çox çətindi; kimisə sevmək qədər, heçkimi sevməmək, sevməmiş olmaq da çox çətindi...
Nə uğruna yaşadığını, nə uğruna çalışacağını bilməmək...
Baxma artıq o mesaj qutusuna. Boşdur, onsuzda... boş qalacaqdır... ya da orada görünən hər hansı mesaj titrətməyəcəkdir qəlbinin simlərini... bəlkə səbəb sənsən, bəlkə səbəb yoxdur...